چکیده مقاله ارائه شده در همایش

همایش ملی عمران، معماری، شهرسازی و مدیریت انرژی

ملاحظات اقلیمی در معماری بومی بشرویه

 

هوتن ایروانی[1] ، طناز کاظمی خلخالی[2]



چكيده

بشرویه، شهری کهن واقع در شرق فلات مرکزی ایران با مردمانی مسلمان و ایرانی نژاد است. ارزش های ماندگار در این شهرتاریخی بخشی از میراث فرهنگی امروز بشر محسوب میشود . این شهر از آب وهوای گرم وخشک بیابانی برخوردار است. در این مقاله خصوصیات تدوین شده ی معماری متناسب با اقلیم گرم وخشک در تعدادی از خانه های بومی این شهر به روش تحلیلی مقایسه ای بطور موردی سنجیده می شود. نتیجه حاکی از این است که موارد مورد انتظار در معماری نمونه های انتخابی مصداق عینی دارد.

 

واژه‌هاي كليدي: ملاحظات اقلیمی ، بشرویه ، معماری بومی

   1ـ مقدمه

دغدغه های شناخت معماری با ارزش سرزمینمان، انگیزه ای برای پژوهش در حوزه شهرهای تاریخی ایران ایجاد کرد. بشرویه به عنوان پنجمین شهر خشتی ایران مورد بررسی قرار گرفت. وجود تپه های باستانی متعلق به دوران پیش از تاریخ نشان از قدمت بسیار بالای این منطقه باستانی داردکه شالوده بناهای فعلی آن به دوره صفویه می رسد.این شهر با تاریخچه ای چند صد ساله با بناهایی خشتی،  سقف های گنبدی، بادگیر ها و مهم تر از همه صفه هایی با سقف باز معماری اصیل ایرانی را به نمایش گذاشته است. خانه ایرانی که در چهارصفه هایش تجلی می یابد مامن آسوده،کامل و زیبا با ساکنانی نیکو نهاد است و خشت خشت آن برگرفته از اقلیم، فرهنگ و اعتقادات این مردمان متدین می باشد..شکل عمومی خانه هایش شامل چهار صفه عمود بر هم با اتاق هایی در طرفین و میان خانه بلندتر در وسط آن است که سقفی به رنگ آسمان دارد.

این پژوهش سعی دارد تا با انطباق روش تحقیق  تحلیلی ، مقایسه ای بر الگوها و نمونه های این خانه های جاویدان ، ملاحظات اقلیمی از قبیل شکل بنا، سیرکولاسیون، پوشش سقف را مورد بررسی قرار دهد تا گواهی بر رعایت این اصول در معماری گذشته منطقه کهن بشرویه باشد.   



 

 

[ دوشنبه هشتم اسفند 1390 ] [ 6:58 بعد از ظهر ] [ tannaz kazemi ]

[ ]